16 Temmuz 2014 Çarşamba

VAROLUŞ GERÇEĞİ

İnsanlar iyiler ve kötüler olarak sınıflandırılamaz. Masum değiliz hiç birimiz. En basiti, ben de dahil hepimiz şu sanaldenilen alemde mütemadiyen maruz kalmaktan şikayet ediyoruz; şiddete, ihanete, hıyanete, kısacası kötülüğe maruz kalmaktan... İnsanın "ulan herkes kurbansa katil kim?" diye bağırası geliyor. Katil kim? Katil uşak olmadığına göre biziz. Hepimiziz. Hepimiz ne yazık ki birilerinin kurbanı, birilerinin katiliyiz isteyerek ya da istemeyerek... Varoluşun insana en büyük kazığı da bu olsa gerek.
dünyayı kurtaracak tek şey varsa o da utanmaktır; fakat değer yargılarının kasten böylesine çarpık oluşturulduğu, insanların ruhunu cendereye almak ve daha kolay sömürebilmek için utancın bedenle ve iki yüzlü toplumsal ahlâkın frengili bacak arasıyla özdeşleştirildiği, asıl utanılması gereken eylemlerin popülerleştirilip göklere çıkarıldığı bu yapay gerçeklikler düzleminde ne yazık ki bu kurtuluş pek olası gözükmüyor...